Region u kojem živim je prethodnih dana bio zabavljen (između ostalog) i odlukom Agencije za elektroničke medije u Hrvatskoj o obaveznom prevodu na hrvatski jezik filmova koji dolaze iz Srbije. U principu je to samo provođenje zakona koji kaže da se filmovi koji nisu na hrvatskom jeziku moraju prevesti na isti. Znam, i meni su kao i svima odmah pali na pamet Nadrealisti i ono njihovo “prevođenje” jezika. I ja sam se smijala. A onda sam se sjetila jednog teksta koji je nedavno napisala Sandra o inkluziji. O čemu, pitate me. U bukvalnom prevodu inkluzija znači davanje istih prava svim ljudima, bez obzira na fizičke ili mentalne zaostatke. U svom tekstu ona piše o gluhonijemim ljudima (iz ličnog iskustva) i napominje nekoliko stvari koje bi se mogle uraditi da se pomogne njima. Između ostalog kaže: - Uslovite veće TV stanice (one sa nacionalnom frekvencijom) da im vesti u “udarnom terminu” (prime time za informativni program je 18:30-20h) budu prevođene na gestovni govor. Uslovite ih da makar jednom nedeljno puštaju film prilagođen osobama oštećenog vida, i da domaće filmove puštaju sa titlom – jer, verujte mi, i gluvi se smeju na fore Nikole Koja. Majke mi. I kad se pokrenula sva [...]